Na zielonych skrzydłach
Tajemnice ziemi

 

Podlasie - najdroższa mi Ziemio
kołysko, rodzino i chlebie
zabrałaś serce, czekasz na wiersze
nie możemy już istnieć bez siebie

 

Urszula TOM (pseudonim literacki) - poetka Ziemi Siedleckiej. Na co dzień pracownik Wydziału Humanistycznego Akademii Podlaskiej (studia magisterskie z pedagogiki, podyplomowe z kulturoznawstwa, właściwe nazwisko Tomasiuk). Jest rodowitą siedlczanką, debiutowała jednak daleko od rodzinnego miasta (Rzeszów "Rocznik Wschodni"1997 rok - 40 utworów poetyckich). Z siedmiu, w większości poetycko-prozatorskich tomików aż trzy wydano w Krakowie, dwa wydało rodzinne miasto autorki, wśród wydawców Jej twórczości jest i Akademia Podlaska w Siedlcach. Uczucia ludzkie i świat przyrody to tematy najchętniej podejmowane przez poetkę. Boso po rosie a włosy jak len, jak sama pisze w jednym z wierszy, to szczęśliwe dzieciństwo spędzone na łąkach nad rzeką Muchawką odbite w twórczości jak w lustrze. Poezja Urszuli Tom jest nasycona barwami, dźwiękiem, erotyzmem. Człowiek w Jej twórczości ma być wrażliwy na piękno świata i otwarty na drugiego człowieka, znać swoje korzenie, w każdej rzeczy i istocie zobaczyć oraz uszanować sens Stworzenia. Jej poezję, opowiadania i inne pisemne wypowiedzi na tematy którymi się interesuje, znaleźć można w pokłosiach konkursów literackich, antologiach, wyborach wierszy, periodykach, prasie, w materiałach pokonferencyjnych dotyczących kultury, języka polskiego, historii. Dokonano wyboru poezji do tłumaczeń na języki wschodnie. Pierwszy tomik dwujęzyczny (polsko-rosyjski) ma szansę ukazać się jeszcze w 2008 roku. Wśród wielu nagród i odznaczeń te najcenniejsze to: odznaka honorowa "ZASŁUZONY DLA KULTURY POLSKIEJ" - RZECZPOSPOLITA POLSKA Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2007 rok, wcześniej zdobyte: medal im. Księżnej Aleksandry Ogińskiej: ZA ZASŁUGI DLA SIEDLECKIEJ HUMANISTYKI, dwa medale orawskie za działalność na rzecz kultury Ziemi Orawskiej. Urszula Tom jest szefową Sekcji Literackiej Mazowieckiego Towarzystwa Kultury, działa też w towarzystwach lokalnych. Poetka jest stypendystką miasta Siedlce w 2007 roku. Zapytana o życiowe motto odpowiada wierszem:

 

Dłonią zagarniać świat
co boskie oddając Bogu
za sprzymierzeńca mieć wiatr
przyjaciół na każdym progu

 

A oto jak rodzi się Jej poezja: "duszę do wiersza wziąć z gruszy polnej/serce koniecznie lipowe/ a o melodię wiklinę prosić/ w piękno przyodziać jarzębinowe/ wyrzeźbić słowo/ wyśpiewać wierszem/ niech po Podlasiu wiatr je roznosi..."
Akt twórczy to akt odwagi, to niełatwe zachowanie w obojętnym świecie, gdzie wszystko przemija, to patent na ocalenie, wyzwolony krzyk dla ratowania dobra, człowieczeństwa, to rodzimy język w swej najpiękniejszej formie, to kultura małych i dużych ojczyzn, to nasza przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.

 

Tomiki dotychczas wydane

 

Wiersze Urszuli Tom

 

utom